Navigation Menu+

Μαρίνα Γιώτη, μιλάει στον Δημήτρη Μπουζάρα

Posted on Φεβ 18, 2018 by in Δημοσιεύματα | 0 comments

Ένα βαρύ βιογραφικό με σπουδές,διακρίσεις και βραβεύσεις,είναι σημαντική θεωρείτε (εκτός από το εντελώς πρακτικό μέρος της) μια βράβευση,θα συνεχίσατε να το κάνετε ασχέτως βραβεύσεων, θεωρείτε ότι είναι στοιχείο της ύπαρξης σας;

Ναι, θεωρώ μια βράβευση είναι σημαντική, όχι γιατί ξαφνικά παίρνει αξία η δουλειά σου, αλλά γιατί βοηθάει να ξεχωρίσει ένα έργο σου από τα άλλα και να προωθηθεί σε ένα μεγαλύτερο κοινό. Η ετήσια παραγωγή βιβλίων είναι μεγάλη και είναι δύσκολο καμιά φορά να ξεχωρίσεις. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έργα που δεν βραβεύονται δεν είναι καλά ή ότι τα βραβεία είναι αυτοσκοπός.

Πως γίνετε η «στοχοποίηση» ενός θέματος, έχετε γκάμα θεμάτων, από που αντλείτε την έμπνευση;

Από μια φράση, μια λέξη, μια εικόνα. Από τα πάντα γύρω μου. Η κόρη μου και τα παιδιά με τα οποία συναναστρέφομαι είναι αστείρευτη πηγή έμπνευσης για έναν συγγραφέα. Μέσα στην καθημερινότητά μου θα ακούσω ή θα δω κάτι που θα μου δώσει μια ιδέα. Θα την σημειώσω αμέσως, ακόμα και αν ασχοληθώ τελικά μαζί της πολλά χρόνια αργότερα.

Γιατί επιλέξατε το παραμύθι σαν είδος,ποια είναι η σχέση σας με τα παιδιά;

Αγαπώ πολύ την εικονογράφηση την οποία και έχω σπουδάσει στην Αμερική. Αυτό που κάνω δεν είναι τόσο παραμύθια, όσο βιβλία για παιδιά. Μου αρέσει τα παιδιά να παίρνουν μαθήματα, μηνύματα και ιδέες από τα βιβλία μου για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο εκεί έξω και να εξελιχθούν ως προσωπικότητες με έναν διασκεδαστικό τρόπο. Κάθε παιδί κρύβει μέσα του τόσες πολλές δυνατότητες και είναι χρέος μας να τους δώσουμε τα εργαλεία ώστε να αναπτύξουν τις δεξιότητες και ικανότητες τους

Πόσο παιδί αισθάνεστε και ποια είναι η στιγμή που αισθάνεστε περισσότερο παιδί;

Όταν γράφω και όταν είμαι με την κόρη μου. Νομίζω δεν μεγαλώνουμε ποτέ αν φροντίσουμε το παιδί μέσα μας, καλλιεργούμε τη φαντασία, κρατάμε ζωντανό τον ενθουσιασμό για κάθε τι και νιώθουμε μέχρι την τελευταία μέρα αιώνιοι μαθητές της ζωής.

Πόσο εύκολο είναι να παντρέψετε το κείμενο με το σχέδιο, είναι δύσκολο να έρθουν σε απόλυτη συμφωνία συγγραφέας και εικονογράφος;

Είναι ένας συνεχής διάλογος ανάμεσα στον συγγραφέα και τον εικονογράφο. Δεν είναι αντίπαλοι, αλλά συνεργάτες και ο καθένας με τα εργαλεία του προσπαθεί να συμπληρώσει τον άλλο.

Τι σημαίνει για εσάς να σχεδιάζετε,τι σημαίνει να χρωματίζετε μια εικόνα και να της δίνετε ζωή μέσα από το κείμενο,στη ζωή σας συνηθίζετε να κάνετε σχέδια (με την ευρεία έννοια);

Μονίμως! Και λίστες. Πολλές λίστες που έχω τη χαρά να σβήνω όταν τελειώνω κάτι. Έχω άπειρα σημειωματάρια και σχεδιάζω παντού σε ό,τι επιφάνεια βρω. Κάνω σχέδια που η ζωή αλλάζει και ξαναρχίζω από την αρχή. Όταν πάω όμως πίσω στις σημειώσεις μου βλέπω ότι πολλά από αυτά που ήθελα τα έκανα. Μπορεί με έναν διαφορετικό τρόπο ή όχι ακριβώς όπως τα είχα αρχικά στο μυαλό μου, αλλά τελικά έγιναν.

Τι μπορεί να απογειώσει ένα κείμενο, το ίδιο το κείμενο,το σχέδιο η και τα δυο μαζί;

Και τα δύο. Είναι συνεργατικά. Σαν μια ταινία. Μια άριστη ερμηνεία ή μια καλή σκηνοθεσία μπορεί να χαντακωθεί από ένα κακό σενάριο. Όλα έχουν σημαντικό ρόλο και όλα πρέπει να δουλέψουν καλά για να ένα άρτιο αποτέλεσμα.

Θα σχεδιάζατε για ένα κείμενο αν δε σας ενέπνεε μόνο και μόνο για οικονομικούς λόγους εφόσον είναι μέρος της δουλειάς σας;

Μου έχουν ζητήσει να κάνω εικονογραφήσεις για άλλα βιβλία ή κάποια διαφημιστική καμπάνια. Είναι μέρος της δουλειάς. Βάζω το όνομά μου στην εικονογράφηση. Δεν θα έκανα όμως ποτέ κάτι που να έβλαπτε τα παιδιά, όπως για παράδειγμα μια καμπάνια υπέρ του καπνίσματος και των δικαιωμάτων του καπνιστή.

Πόση δουλειά θέλει ένα βιβλίο σας (παραμύθι) για να φτάσει στην τελική του μορφή (κείμενο και εικονογράφηση),οι περισσότεροι θεωρούν ότι είναι μια εύκολη και γρήγορη διαδικασία,είναι όμως ακριβώς έτσι;

Το κείμενο αν έχεις την ιδέα, που είναι το πιο σημαντικό στα παιδικά βιβλία, δεν παίρνει πολύ καιρό. Η εικονογράφηση ενός βιβλίο μου παίρνει γύρω στους έξι μήνες. Είναι εντατική δουλειά, αν θες να την κάνεις σωστά και να υπηρετεί την ιδέα και το ύφος του βιβλίου. Δεν μου αρέσει καθόλου που βλέπεις τους ίδιους χαρακτήρες με άλλο όνομα και πανομοιότυπες εικονογραφήσεις σε βιβλία διαφορετικών συγγραφέων. Νομίζεις ότι είναι σειρά και ας είναι από διαφορετικό εκδοτικό.

Υπάρχει συγκεκριμένη γλώσσα επικοινωνίας ανάμεσα στον -την συγγραφέα και σε ένα παιδί; Θεωρείτε ότι γνωρίζει ο συγγραφέας τους απαραίτητους κώδικες και πώς να τους χειριστεί ώστε να προσδώσει το νόημα που επιθυμεί; Δεδομένου ότι υπάρχουν παιδιά 8 ετών που αντιλαμβάνονται σαν να βρίσκονται στην ηλικία των 11.

Γι’ αυτό τον λόγο και τα βιβλία σου δίνουν εύρος ηλικιών. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και αντιλαμβάνεται μια έννοια στον δικό του χρόνο. Μπορείς να εξηγήσεις στα παιδιά τις πιο πολύπλοκες ιδέες αρκεί να τις πεις με απλά λόγια και με παραδείγματα που να καταλαβαίνουν.

Ποιο παραμύθι θα θέλατε να είχατε την τύχη να εικονογραφήσετε;

«Heart in a bottle» του Oliver Jeffers. Με συγκινεί απίστευτα!

Έχετε επηρεασθεί από γνωστούς εικονογράφους,ποιος είναι ο αγαπημένος σας εικονογράφος;

Έχουμε εξαιρετικούς Έλληνες εικονογράφους, όπως η Έφη Λαδά και ο Νίκος Ανδρικόπουλος. Είναι πολύ διαφορετικοί η τεχνική τους με την δική μου και είναι από τους λόγους που τους θαυμάζω.

Προτείνετε μου δύο παραμύθια που σας εντυπωσίασε η εικονογράφηση και δύο από την βιβλιοθήκη σας που θα αξίζει να βρίσκονται σε κάθε βιβλιοθήκη κατά την γνώμη σας;

Λατρεύω όλα τα βιβλία της εικονογράφου Rebecca Dautremer και τα βιβλία του Kobi Yamada «Τι να κάνεις με μια ιδέα» και «Τι να κάνεις με ένα πρόβλημα».

Ποιες είναι οι επιλογές σας ως αναγνώστρια συνήθως,προτείνετε μου δυο βιβλία που θεωρείτε αξιόλογα;

Διαβάζω πολύ, τόσο βιβλία για ενήλικες, όσο και για παιδιά. Με έχει γοητεύσει, από σχετικά μικρή ηλικία που τα ανακάλυψα στην Αμερική, η σειρά του Harry Potter. Επίσης μου αρέσουν το «Αηδόνι» της Kristin Hannah και η τριλογία με τα τριανταφυλλάκια της Jennifer Donnely. Έχω και πολλούς Έλληνες συγγραφείς που αγαπώ, αλλά δεν τους αναφέρω, γιατί από που να αρχίσω!

Τι απαντούσατε όταν σας ρωτούσαν στην παιδική σας ηλικία: «τι θα θες να γίνεις όταν θα μεγαλώσεις;»

Ήμουν πάντα καλή με ό,τι καταπιανόμουν. Καλή μαθήτρια, μεθοδική, καλή στα σπορ, στη ζωγραφική. Άργησα όμως αρκετά να ανακαλύψω τι με έκανε ευτυχισμένη και αυτό δεν έχει να κάνει πάντα με το επάγγελμα καθαυτό, αλλά και με τις συνθήκες μέσα στις οποίες λειτουργείς. Δυστυχώς στην Ελλάδα πολλά επαγγέλματα είναι απλά χόμπι και αυτό κλονίζει την αγάπη σου γι’ αυτά, γιατί απογοητεύεσαι και δεν μπορείς να τα κάνεις με την ίδια ενεργητικότητα. Έχω την τύχη πια να κάνω κάτι που αγαπώ σε εξαιρετικές συνθήκες. Έχω παλέψει πολύ γι’ αυτή την πολυτέλεια.

Η λεπτομέρεια θεωρείτε είναι σημαντική στην ζωή;

Ναι. Την διαφορά τελικά την κάνουν οι λεπτομέρειες.

Τι περιμένουμε από την Μαρίνα Γιώτη στο μέλλον;

Εύχομαι πολλά ακόμα καλά βιβλία που να αγαπήσουν μικροί και μεγάλοι, όπως την «Σκουφοκοκκινίτσα», τον «Ρεβιθοκοντούλη» και το «Μια καρδιά». Ήδη δουλεύω στην εικονογράφηση δυο ακόμα βιβλίων.

Πηγή: Bookia.gr

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail